Ter overdenking: Een zwangere bruid, teken van profetie, vervulling en toekomst

En de engel zeide tot haar: Vrees niet, Maria, want gij hebt genade bij God gevonden. En zie, gij zult bevrucht worden, en een Zoon baren, en zult Zijn naam heten JEZUS.Lukas 1: 30 en 31

Toen ik nog op het middelbaar beroepsonderwijs zat, ontmoette ik in de tram eens een medestudente die mij pardoes vertelde dat ze in verwachting was. De verklaring luidde: “Ja, dat krijg je ervan als je onvoorzichtig bent tijdens een avontuurtje met een goede vriend”. En vervolgens: “Ik heb even overwogen om het weg te laten halen (abortus), maar daar zie ik toch maar vanaf.” Terwijl ik nog zat bij te komen van deze informatie, zei ze met een big smile: “Zulke verhalen komen jou toch niet onbekend voor? Jij bent toch christelijk? Nou… Maria was toch ook nog een jonge meid en niet getrouwd toen ze zwanger werd?”

Daar zit je dan als ‘bleue tiener’. Hoe moet je nu reageren op zo’n bericht? En ook: wat moest ik aan met die opmerking over Maria? Nog nooit had ik iemand zo over de zwangerschap van Maria horen spreken…

Het is waar, in Lukas 1 lezen we dat Maria als ongetrouwde jonge vrouw in verwachting raakt. Maar niet onverwachts, naar aanleiding van een misstap of missrekening. Dat allerminst! Maria wordt niet overvallen door een onverwachtse constatering van zwangerschap. Nee; vóór de aanvang van de zwangerschap krijgt Maria onverwachts bezoek. De engel Gabriël komt haar informeren over de aanstaande zwangerschap. En kenmerkend voor die zwangerschap is, dat deze zonder tussenkomst van een man tot stand zal komen. We lezen van Maria dat ze maagd was (Lukas 1: 27), alsook dat ze voor haar trouwen niet van plan is seksueel met Jozef, haar verloofde, samen te leven. (Lukas 1: 34). Maria heeft zichzelf (en dus ook samen met Jozef) juist rein bewaard! En het is juist vanwege dit feit, dat ze zo verbaasd reageert op de boodschap van de engel. Want hoe kan dat nu? De boodschap van de engel gaat niet alleen tegen haar principes in, maar is ook ‘natuurkundig/biologisch’ onmogelijk!

Wat machtig en heerlijk om zo Maria’s oprechte reactie te lezen. Wat een les voor jongeren en ouderen; en mij dunkt niet alleen met betrekking tot het onderwerp ‘huwelijk en seksualiteit’.

Dat blijkt in het bijzonder ook wel uit het vervolg van de geschiedenis. Want, als de engel uitleg gaat geven hoe dit onmogelijke toch werkelijkheid zal gaan worden, dan lezen we van Maria dat ze deze ‘onvoorstelbaar wonderlijke boodschap’ in geloof aanvaardt. (Lukas 1: 38) Maria, ze is niet alleen een reine bruid voor haar aanstaande man Jozef, maar door haar gelovige leven met God is ze ook een reine bruid voor DE Man, Jezus Christus. (2 Kor. 11: 2b) En wonderlijk: dit besef dringt direct tot haar door, nadat de engel verteld heeft over dat Godswonder dat in haar baarmoeder zal gaan plaatsvinden. Want ze gelooft het niet alleen; ze neemt het ook gewillig op zich! “Zie de dienstmaagd des Heeren: mij geschiede naar uw woord.” Maria wil als dienares haar God dienen! Hieruit blijkt eens temeer dat Maria een gelovige jonge vrouw was waarin de Heilige Geest, nog voor dat Hij dit wonderlijke werk in haar ging verrichten, al woonde en werkte.

De ongehuwde zwangerschap van Maria vormt dus allerminst een vrijbrief voor het verleggen van allerlei grenzen naar ons believen. De ongehuwde zwangerschap van Maria vormt een bewijsbrief, een teken, van de vervulling van Gods belofte waarvan de profeet Jesaja heeft geprofeteerd: “Ziet, een maagd zal zwanger worden, en zij zal een Zoon baren, en Zijn naam IMMANUËL heten.” (Jes.7: 14) En precies zo, en geen millimeter anders, gebeurt het. Doormiddel van deze (voor ons) onmogelijke werkelijkheid in het leven van deze heel gewone, eenvoudige, gelovige jonge vrouw, toont God dat de Zoon Die zij straks ter wereld zal brengen werkelijk deImmanuël is.

Gelooft u, geloof jij al in dit door God opgerichte teken, in Zijn Zoon Jezus? Bent u, ben jij al dienaar/dienares geworden van Hem? Zijn we net als Maria bereid, ja willen we niets liever dan Hem ‘in ons omdragen’ en verlangen we niets liever dan Hem zo ook ‘uit te dragen’ in ons leven? Zo niet, kniel dan, nu het nog kan, voor deze Immanuël. Om zo door Hem met God verzoend te worden. Want daarvoor liet Hij zich als Zoon van God ‘in de kribbe neerleggen’ en daarom ontving Hij de naam Jezus; want Hij alleen kan en zal Zijn volk zalig maken van hun zonden. (Matth. 1: 21) Zo ja, dan leeft u, leef jij net als Maria in de bruidsdagen! Als het goed is niet afwachtend, maar verwachtingsvol! Verwachtingsvol zoals een zwangere bruid… Want het is Advent. En het teken is reeds opgericht: Immanuël, God met ons.

We leven nu in de tijd dat God opnieuw tekenen opricht, die ook nu getuigen van Zijn komst, Zijn wederkomst. En levend door het geloof, hoeven we net als Maria niet te vrezen. Want de bruid mag het weten: God heeft ook mij in Immanuël, in Jezus Zijn Zoon, genadig aangezien. Hij heeft in Hem, dat wat voor mij onmogelijk was, werkelijkheid doen worden. En nog even… en Hij zal in Hem dat wat ogenschijnlijk onmogelijk is, werkelijkheid doen laten worden. Ook daar is het opgerichte teken van ‘deze zwangere bruid’ een bewijsbrief van. “Want geen ding zal bij God onmogelijk zijn.” (Lukas 1: 37)

En zo leven we niet alleen in de dagen van Advent, maar leven we werkelijk in adventstijd! En die wetenschap doet mij met Paulus (2 Kor. 11: 2) zeggen: “Want ik ben ijverig over u met een ijver Gods;” (… want ik verlang ernaar)“om u als een reine maagd aan een man voor te stellen, namelijk aan Christus!”

Kand. G. van den Berg

Voorgaande meditaties